منگل فرنگی

برا ت از د نیا گذ شتم     

              حالا ا ینه سر گذ شتم

چرا تنهام نمی زاری

               که من  از خود م گذ شتم

یا د ته روزای اول      

               مهربون بودی مثل ماه

حال تو با بی گناهی    

               شدی تو تاریکی گمراه

یاد ته با مهربونی        

             سر گذاشتی روی شونم 

د ستامو تو دست گرفتی     

              گفتی من برات می مونم

چه راحت فرا موشت شد  

               اونی که براش می مردی

حالا رفتی و چه آسون    

              دل به دیگری سپردی

می دونی که اشتباه بود    

               اون همه عاشقت بودن

حالا من موند م و عمری 

              دست به سوی  تو نبرد ن عاشق خسته ای که حتی خاطرات یا د ش نمونده...